Adres IP to liczba nadawana interfejsowi sieciowemu,
grupie interfejsów (broadcast, multicast), bądź całej sieci komputerowej
opartej na protokole IP, służąca identyfikacji elementów warstwy trzeciej
modelu OSI – w obrębie sieci oraz poza nią (tzw. adres publiczny).
Adres IP nie jest "numerem rejestracyjnym" komputera – nie identyfikuje jednoznacznie fizycznego urządzenia – może się dowolnie często zmieniać (np. przy każdym wejściu do sieci Internet) jak również kilka urządzeń może dzielić jeden publiczny adres IP.
Adres IP ma długość 32 bitów. Rozpatruje się je jako sekwencję czterech bajtów lub inaczej, czterech oktetów
(bajtów 8-bitowych). Aby zapisać adres IP, należy dokonać konwersji każdego z oktetów do postaci zapisu dziesiętnego
i oddzielić cztery powstałe w ten sposób liczby dziesiętne kropkami.
Mimo że adres IP jest pojedynczą liczbą 32-bitową to zbiór adresów IP nie jest płaski. Zamiast tego adresy zbudowane
są w oparciu o dwupoziomową hierarchię: sieci i hostów wchodzących w skład tych sieci.
Każda z tych dwóch przestrzeni adresowych identyfikowana jest przez określoną część adresu IP, w wyniku czego
każdy adres IP możemy podzielić na numer sieci i numer hosta.
W protokole IP numer sieci reprezentuje zbiór maszyn, które zdolne są do bezpośredniej komunikacji w warstwie
drugiej sieciowego modelu odniesienia ISO-OSI. Warstwa ta to warstwa łącza danych, która odzwierciedla działanie
takich rozwiązań jak Ethernet, Token Ring, FDDI (Fiber Distńbuted Data Interconnect), a także łącza typu punkt-
punkt. Każda z tych technologii sieciowych traktowana jest przez IP jako jedna sieć, niezależnie od tego, czy jest to
rzeczywiście jeden kabel sieciowy, czy też składa się ona z kilku segmentów połączonych ze sobą przez wzmacniaki,
mosty lub przełączniki.